சொர்க்கம்

வாழும் பொழுதே சொர்க்கத்தை கண்டேன்

என் குழந்தையின் சிரிப்பில்

என் வாழ்வின் அர்த்தத்தை காண்பேன்

   அவளின் வெற்றியில்

கைபேசி

உலகையே அடிமையாக்கிய ஒரு

செயற்கை சாத்தான்

கண்ணீர்

உனக்காக உயிரையும் கொடுக்க துணிந்தாள்
அவள் உயிராக நீ இருப்பாய் என்று நினைத்து
உன் கண்ணீர் கண்ட நிமிடம் உயிரை விட்டாள்
அவளுக்கு உயிர் கொடுப்பாயா தோழனே?...

நம்பிக்கை

அந்த மாலை பொழுதில் கடற்கறை மணலில்
அவன் பதித்த காலடிச் சுவடில் நடந்து சென்றேன்
என்றென்றும் என் வழி துணையாகவும் வாழ்க்கை துணையாகவும்
அவன் இருப்பான் என்ற நம்பிக்கையில்

மனதை தொலைத்தேன்

எனக்கென பிறந்தவனை
என் கண் முன் கண்ட தருணம்
என் மனதை தொலைத்தேன்
எனக்கே தெரியாமல்

கனவு

கனவு காண் இளைஞனே
கனவு கண்டால் மட்டும் போதுமா?!...

உழைப்பால் உன் கனவுக்கு உயிர் கொடு
பொறுமை புன்னகையால் உன் கனவுக்கு வண்ணம் தீட்டு
தன்னம்பிக்கை விடாமுயற்சியால் தடைகளை தகர்த்தெரி
நேர்மையால் உன் கனவை மெருகேற்று
வெற்றி கனி உன் கையில் கிடைக்கும் தருணம்
வண்ணமயமான வாழ்க்கை
அந்த கடவுளால் உனக்கு பரிசளிக்கப்படும்

மனசாட்சி

மனிதனின் நிஜ முகத்தை
அவனுக்கு மட்டுமே பிரதிபலிக்கும்
ஒரே கண்ணாடி அவன் மனசாட்சி மட்டுமே...